بعضیا وجودشون لازمه برای راحت‌تر شدن این زندگی

صبح‌ها قبل کلاس یا غر میزنیم راجع به درس و امتحان و دبیرا، یا داریم درس میخونیم. 

زنگ تفریح‌ها همش راجع به درس و نمره و امتحان و این چیزا حرف میزنیم. 

دیگه دارم دیوونه میشم. منم آدم غرغروایم ولی دیگه نه در این حد. اینجوری فقط هی حال آدم بدتر میشه. 

به خدا دلم میخواد فقط یه زنگ تفریح دیگه، یه صبح دیگه، با بهی و پری و همتا و سارا و الی و شکیب بشینیم دور هم و از خودمون بگیم. از زندگی بگیم. از فامیلامون. از اتفاقاتی که برامون افتاد. باهم حرف بزنیم و به چرت و پرتامون بخندیم. اونقدری بخندیم که من در حالی که دلمو گرفتم و عینهو اسب آبی دهنم بازه و دارم میخندم، برگردم بگم بسه تروخدا مردم دلم درد گرفت و باز بخندم.. 

فقط یه‌بار دیه صبح بعد بازی بارسا و من نیکی از دو طرف حیاط جیغ زنان بریم سمت هم و از خوشحالی ندونیم چه کنیم و با آب و تاب برای هم از صحنه‌های مختلف بازی بگیم.. 

یه‌بار دیه بشینیم وسط راهرو و من خامه‌شکلاتی رو بذارم لا نون تست و بدم بهشون و باهم صبحونه بخوریم..

یه‌بار دیه بپریم تو حرف همو نذاریم کسی حرف بزنه..

یه‌بار دیه روز تولدم کیک ببرم مدرسه و دور هم بخوریم.. 

یه‌بار دیه فارغ از درس و امتحان کنار آدمایی که بهشون میگم دوست بشینم و یادم بره که زنگ بعد امتحان دارم یا زنگ قبلش امتحانمو گند زدم.. 

این‌روزا بیشتر از همیشه به بودنشون کنارم نیاز دارم.. به بودنشون که باعث بشه این روزا قابل تحمل بشن.. به بودنشون که انگیزه بده بهم برای رفتن به مدرسه.. برای ادامه دادن راهم.. برای خندیدن از ته دل.. داره یادم میره کم‌کم چجوری میشه که آدم دلش از خنده درد میگرفت..

۱۰

میشه امسال رو به عنوان سالِ "تلاش‌های ناکام" نام‌گذاری کنم :// + گویا کلا فایل ارسالیمون رو نخوندن :|

مسابقات IYPT سه مرحله داره. مرحله اول، ارسال مقالات علمی هست که اگه تیمی قبول بشه، میتونه به مسابقه ادامه بده. که امسال ارسال مقالات تا ۲۰ آبان مهلت داشت و ۳۰ آبان هم، یعنی دیروز، جواب‌های این مرحله به صورت ایمیل ارسال شد. مرحله دوم، آزمون کتبی از فیزیک عمومی و پایه که هالیدی و ایناست و فیزیک تخصصی از ۱۷ تا سوال IYPT هستش که امسال حدودا در تاریخ ۲۲ آذر برگزار میشه. مرحله سوم که مهمترین بخش مسابقه‌ست، اواسط بهمن ماه برگزار میشه و تیم‌های برگزیده توی مراحل قبل اونجا به رقابت باهم میپردازند و در آخر هم به تیم‌های برتر مدال داده میشه. 

پارسال ما با یه‌سری مقاله که خودمون فکر میکردیم که چقدر خوبن و فلان، اما در واقع توی اون چارچوبی که باید میبود نبود و حتی انگلیسی هم نبود! قبول شدیم مرحله اول رو. 

برای مرحله دوم کلییی نشستیم دور هم خوندیم و به هم بخشای مختلف هالیدی رو درس دادیم و باهم تونستیم جلد یک رو تموم کنیم. اما آزمون به این سختیا نبود و بدون خوندن هم میشد کامل شد. بعد آزمون تازه فهمیدیم که ارائه‌ها باید به زبان انگلیسی باشه. 

۵ نفر بودیم و کلا ۵ تا سوال آماده داشتیم و همونجوری رفتیم مسابقه. 

درست که ضعیف بودیم و ناوارد و نابلدِ بازی؛ اما خیلی نامردیا شد در حقمون واقعا. تهشم بخاطر این نامردیا شدیم آخر :) (فک کنم دفعه اوله دارم اینجا میگم که آخر شدیم.) 

اینا رو گفتم که به چی برسم؟ به این برسم که بگم ما که امسال از مرداد شروع کردیم. کلی تئوری خوندیم. کلی آزمایش خفن انجام دادیم. کلی به اون دوتا تیم نهم کمک کردیم. کلی مقاله‌هامون خفن شد. ما که همه‌ی اینا بودیم، امسال مرحله اول رو هم قبول نشدیم :|  

نه بخاطر بحث علمیش‌ها! نه! که اگه مشکل علمی داشتیم، دوتا تیم نهممون هم نباید قبول میشدن! ولی خا اونا شدن ما نشدیم :/ چون گویا پارسال بی‌اخلاق بودیم :| یا چمیدونم لجن باهامون :/ کلا بخاطر همچین دلایل مسخره‌ و خنده‌داری :/ 

بچه‌ها که کلا افسرده شدن و از همه بدتر هم هلیاست که براش مسابقه و مدال خیلی مهم بود چون میخواد بره سوئد. ولی نمیدونم چرا من اینقدر بی‌خیالم و اصن ناراحت نیستم :| شاید چون یه‌چیزی ته دلم میگه که اشتباهی شده و ما قبولیم [لبخند چپلوک] 

ظهر به مادرگرام میگفتم نمیدونم چرا من هیچیم نیست واقعا :/ پارسالم که آخر شدیم همه از دم داغون شدن! واقعا داغونا! ولی من عین خیالم نبود :/ :دی بعد مادرگرام میگه تو از درون داغونی :/ گفتم واقعا نیستم :| حتی گریه هم نکردم :/ اونم منی که الان اینقدر حساس و گریه‌عو شدم که برا نمره‌هامم گریه کردم :/ 

هی از صبح خواستم بنویسم اینجا، ولی هی گفتم بذار خبر پیگیریای لیدرمون بیاد و ببینیم چیشده، که خب نیومد دیه منم اومدم نوشتم :) 

ینی هرکی بگه فداسرت و عیب نداره و از این‌چیزا.. و کلا بخواد دلداری بده با پشت دست میزنم تو دهنش‌ها :| 


بعدا نوشت: خب گویا مشکل داره حل میشه. مثل اینکه کلا فایل رو نتونستن باز کنن! بعد یکی نیست بهشون بگه خا یه پیام میدادین دوباره براتون بفرستیم ://// 

حالا امیدوارم الان که قراره بررسی کنن قبول شیم :)) 

۱۸

حسش رفت دیه '_'

میخواستم امروز که تولد ثناعه، براش کیک و اینا درست کنم و برم خونشون براش تولد بگیرم ^_^ اما وقتی به مادرگرام زنگ زدم که برای بیرون رفتن اجازه بگیرم، گفت که الان سر ظهره نمیشه :/ ساعت ۵ برو. 

ساعت ۵ اینطورا بود که دیدم اصن حسش نیست و اینا.. با اینکه حتی فکر کردم دیه کنار کیک چیا باشه و تزیینش چجوری باشه و اینا، ولی خا میبینید که ساعت ۶ عه و منم اینجام :| 

میخوام بگم وقتی من میخوام کاری رو بکنم، بذارید همون موقع انجام بدم، وگرنه ممکنه کلا بیخیالش شم :/ 

۲

مسیح علینژاد

نظرتون کلا درباره‌ش چیه؟ چقدر قبولش دارید؟ فکر میکنید مجانی داره اینکارا رو میکنه و دلش به حال ما سوخته یا واس خاطر پولیه که میگیره؟ فک میکنید واقعا حامی حقوق زنانه؟ فک نمیکنید زنان حقوق مهم‌تری هم دارن که ازش حرفی زده نمیشه؟ فک میکنید همش یه شوآفه یا واقعیت داره؟ فک میکنید واقعا طرفدار آزادیه؟ فک میکنید واقعا برای آدمای چادری احترام قائله؟ 

۹

واسه هر بی‌لیاقتی ارزش قائل نشید! مرسی اه :|

1. پنجشبه ساعت سه و چهار راه افتادیم و رفتیم شمال ^__^ میدونید، ما تابستون کلا مسافرت نرفتیم از بس مادرگرام کار داشت و خونه نبود '_' این شد که هفته اول مهر رفتیم. اول رفتیم چالوس و دریا و بعدم رفتیم ویلای یکی از فامیلامون که باهاشون بودیم توی یه روستای خیلی جذاب ^__^ کلی هم جمعه تو ترافیک بودیم و بالاخره ساعت ده رسیدیم خونه! آخرای راه هم یه فلان فلان شده‌ای مالید به ماشینمونو و داغونش کرد :(( تو کل مسافرتم از گوشی دور بودم و نخواستم که ذهنم درگیر هیچ‌چیز جز تفریح و خوشگذرونی بشه ^_^ فقط یکم تو ترافیکا دیه اومدم تو نت گشتم. حیف الان ذهنم درگیر چیز دیه‌ایه و اعصابم خرده، وگرنه براتون عکسای خوشگلم رو میذاشتم و دقیق و با جزئیات تعریف میکردم :) فعلا به همون عکس گوشه وب قانع باشید :دی :))) 

2. قبل اینکه برنامه‌ها بیاد، کلی دعا دعا میکردم که کلاس ما سه‌شنبه‌ها زنگ آخر ورزشی چیزی داشته باشه که بتونم بیام بیرون از مدرسه و برم مدرسه مادرگرام سر یه کلاسی. شیدا رو هم ببینم ^_^ از شانس داغونم :/ اون یکی کلاسیا ورزش داشتن و ما هندسه :/ ینی اگه اون کلاس بودم راحت میتونستم نرم سر کلاس. مادرگرام گفت عوض کن خب کلاستو اما من گفتم که نمیشه چون همه بچه‌های iypt باید یه‌جا باشیم که پسفردا خواستیم بریم بیرون از کلاسی بتونیم. به بچه‌ها هم اتفاقا گفتم و ه. هم گفت آره باید حتما تو یه کلاس باشیم! حتی توی اولین لیست کلاسا که تابستون دادن، من و م. توی اون یکی کلاس بودیم که خا ه. کلی چیز کرد که نه ما باید حتما باهم باشیم و زنگ زد مدرسه و مارو برد تو کلاس ۲۰۲. حالا همه‌ی اینا رو داشته باشید تا اینو بگم! 

م. و پ. خیلی باهم مشکل دارن! حدود یه سالی هست که ما همش درگیر دعواهای این دوتاییم. ه. هم به شدت دم م. عه و همش دنبال اونه و توسری خوره درواقع :/// البته لازم به ذکره که م. و پ. اولای سال خیلیم باهم خوب بودن و ما که باهم تو یه گروه بودیم من همش بیکار بودم و اون دوتا باهم اینور اونور میرفتن و حرف میزدن! بعد حالا الان -_- 

دیشب م. با پ. سر کتاب زبانش که یه سالی هست دست پ. عه و نمیده دعواش شده بوده و صبح هم اومد برا من تعریف کرد و گفت دیگه نمیخواد ریختشو ببینه و اصن کلاسشو عوص میکنه و اینا! و خا خیلی شیک دو دیقه بعد کیفشو برداشت برد اون کلاس و بعدا تو صف هم دیدیم که عه! ه. هم که رفته اون کلاس (پوزخند) البته جز این هم توقع نمیرفت (پوزخند) بالاخره دم م. عه دیه (پوزخند) 

بعد الان کلا دیه هیچ زنگی نمیشه بریم و وقتی هم میگی میگن اشکال نداره هرکی هرزنگی تونست بره بیرون کار کنه :/ بعد اون موقع که پ. میگفت من خودم کار میکنم میگفتن نه ما یه گروهیم نمیشه -___- وااای رو مخا -__- به قول ی. اگه ما دوتا بودیم که اینکارو میکردیم، الان بیچاره‌مون میکردن -_- 

خلاصه که الان خیلی حرصم دراومده و خیلی حرص خوردم که منه احمق براشون ارزش قائل شدم و نرفتم اون کلاس، بعد اون دوتا اینجوری کردن -___- نمیفهمم چرا آدما لیاقت ندارن براشون ارزش قائل شی؟؟ -_- و احمق‌ترم چون که هیچوقت نتونستم وقتی از یکی ناراحتم بهش بگم -_- وگرنه کلی حرف میتونستم به این‌دوتا بزنم -___- واااای خداااا هی میگم ولش کن دیه ارزشش رو نداره و اینا ولی چیزی که هست اینه که کارشونو رفتنشون به‌درک! این حس حماقتی که هرچندوقت یکبار احساسش میکنم رو اعصابمه واقعا -_- 

3. یه دختر دهم امروز به سرویسمون اصافه شد، بعد این خیلی درشت و قد بلند و ایناست، بعد یه کیفم داره این هوا (دستاشو به اندازه این هوا باز میکند :دی ) بعد امروز اومد نشست عقب پیش من. کیفشو عین بچه دبستانیا در نیاورد و من همش منتظر بودم که خا در بیار دیه اون کیفو :/ بعد به اندازه دو نفر جا گرفته بود :/ امدوارم روزای دیه بره جلو، وگرنه که سه نفر اون عقب عمرا جا بشه :| 

۷

عجیبه که..

من به کسایی که بیشتر از من درس میخونن یا مدرسه میمونن برای درس و تست، و به کسایی که پر مشغله‌تر از من هستن، به شدت حسودی میکنم؟ -_- 

۶

تخلیه ذهن

روی تختم دراز کشیدم و پای چپم روی پای راستمه و با دودستم گوشی رو گرفتم و با انگشت شصتم در حال تایپم و تق تق ناخنم صدا میده وقتی میخوره به صفحه. منتظرم بیدارشن تا بریم خونه مادرجون. مثلا قرار بود بیایم بالا و فقط لباس برداریم و بریم، ولی حالا یه ساعت بیشتره که اومدیم و نرفتیم '_' 

امروز امتحان جامع داشتیم و همگی باهم گند زدیم :| مادرگرام هم به عنوان معاون مدرسه به ناخونام و لاکشون گیر داد D: بعد گفت من الان استون ندارم ولی دیه تکرار نشه! که یهو یه دختره دیه که اونم لاک داشت گفت من دارم و مادرگرام هم گفت خوبه پس بده بهشون و منم پوکر نگاش کردم که خا میمردی نگی واقعا؟؟؟ :||| 

عربی هر جلسه کلمه میپرسه بعد این جلسه من و آندرو نخونده بودیم و فقط همون تو مدرسه یکم خوندیم و از شانس خیلی خوبمون :| این جلسه وقت اضافه آورد و شروع کرد پرسیدن! قبل اینکه بپرسه من برگشتم گفتم که یه‌سری تست داده بوده و حل نکرده و فلان بعد خودمم خنده‌م گرفته بود از بس ضایع گفتم :)))) اونم خندید گفت این کلکا دیه قدیمی شده و اینا.. منم از بعد اون گفتم مطمئن باش الان از هردوتامون میپرسه '_' حتی وقتی حضور غیاب هم کرد و اسمامون رو پشت هم خوند گفتم مطمئن باش میپرسه :// (رفتم ظرفای ماشین رو خالی کردم. پدرگرام داره ظرف میشوره و مادرگرام هم رفت حموم و منم دیه درازکش نیستم و گوشی رو گذاشتم رو تخت و خودم دوزانو نشستم و دولا شدم و با انگشت اشاره در حال تایپ هستم!) طبق یه خرافه مسخره‌ای که از دوره اول داشتیم، روی یه برگه استم استاد رو نوشتم و گذاشتم تو کفشم. و خب تهش از آندرو پرسید و از من نپرسید :دی ولی صادقانه بگم، وقتی اونو صدا کرد من جوری استرس گرفتم که انگار خودمو صدا کرده! کلی گفتم نترس و تو میتونی و از این حرفا :)) و خداروشکر هم از بین بقیه فقط به اون گفت افرین خیلی خوبه و نمره کامل رو گرفت ^__^ 

یه هفته‌ست میخوام راجب آندرو یه پست بذارم و براتون بگم چه باحاله با یه بلاگر که فقط تو مجازی میشناختینش حالا بغل‌دستی بشین ^_^ 

وبلاگ صبا رو دو هفته‌ست آپ نکردم و حس عذاب وجدان مزخرفی دارم :/ ولی واقعا وقتشو نداشتم که برگه بذارم جلوم و تایپ کنم و پست کنم خا.. 

و من هنوزم دچار خود درگیری هستم و نمیدونم با IYPT چه کنم -_- خدایا یه‌کاری کن زودتر بتونم تصمیممو بگیرم و از این برزخ درام :( 

خب حالا یکم ریلکس کنیم تا وقتی بریم :) 

شاد باشید [لبخند چپلوک]

۶

سخنان کارشناس آنه حولِ مد :دی

یادتونه یه زمانی همه‌ی لباسا اینقدر تنگ بودن که کاملا میچسبیدن به بدن ادم و در کل یه‌جوری بودن؟ شلوارا که اینقدر تنگ بودن که به زور از پا بالا میرفتن :| اون زمان پیدا کردن یه لباس معقول که تمام بدن آدم رو نشون نده و شلواری که به اون سختی پای آدم نره و در کل لباسی که خُلق آدم رو تنگ نکنه، خیلی سخت بود! خیلی! بعد همه چی علاوه بر تنگ بودن کوتاه هم بودن :/ یه سری مانتوها بودن که اینقدر کوتاه و تنگ بودن که آدم با بلوز میگشت سنگین‌تر بود :||| خداروشکر خداروشکر اون دوران گذاشته و الان لباسای گشاد و راحت و بلند و گاهی کوتاه مد شده و به شخصه خیلی حال میکنم با این مانتوها که تو تن آدم زار میزنن D: یه حس آزادی خاصی به آدم میدن ^_^ یا مثلا شلوار ها که همه گشاد و راحتن ^_^ در کل که این مد جدید خوبه لطفا برنگردید به لباسای تنگ :/ آدم خفه میشد :| 


این شلوار پاره‌ها رو دیدید؟؟ قشنگ انگار انداختی جلو سگ پاره‌ش کرده بهت تحویل داده :| نمیفهمم اون زانو رو نشون دادن چه زیبایی‌ای داره؟ :// میخوای بگی زانو داری؟؟ خا منم دارم :// بعد تازه دویست تومنم پول شلوار پاره میدن :/ به قول پدرگرام چرا بره آدم بخره، یه قیچی میندازی خودت زانو و بقیه جاهاشو پاره میکنی دیه :/// والا من یادمه یه‌بار بچه که بودم وسط دنبال بازی افتادم بعد زانوی شلوار نوعم سوراخ شد. بعد اینقده گریه کردم :/ تازه رفتیم کلی پول خیاط دادیم طرح داد بهش درستش کرد :| الان اگه بود، مد بود، میشد بپوشم '_' خلاصه کلام اینکه خیلی زشتن از نظر من این شلوار پاره‌ها :| ضایع‌ست خدایی :/// هیچ خفنیتیم نداره :/ 


چیز دیگه‌ای که تقریبا مد شده پوشیدن لباسای رنگی رنگیه که من با این هم خیلی حال میکنم D: تازه تو فکرشم برم لباسا مامانبزرگم رو بگیرم :دی مد شده الان D: یا مد دیگه، پوشیدن کفش اسپورت و بیشتر آل‌استار با دامنه و این عااااالیهههه ^__^ چون من از کفش پاشنه بلند بدم میاد و به راحتی مادرگرام رو راضی کردم که برای دامنم آل‌استار بگیرم D: البته که کلی فوامیل‌گرام گفتن این چیه میپوشی با دامن و فلان و بهمان :/ ولی خا مهم نیست ^_^ و از نظر من خیلیم جذابه ^_^ 


مد بعدی شلوارهای کوتاه هست! به نظرم تا یه حدیش خوب و قشنگه و خودمم به شخصه استفاده میکنم ولی انصافا اینایی که من امروز تو مغازه دیدم شلوارک بودن نه شلوار :| شاید یکم فقط زیر زانو بودن! نمیدونم چرا ولی به نظرم این پسرا و مردا که شلوار کوتاه میپوشن خیلی خنده‌دارن :دی :)))) 


اممم فعلا همینا تو ذهنم بود. اینا هم همش از تاثیرات بعد عمری برای خرید بیرون رفتنه :/ 


بی‌ربط‌نوشت: خیلی حرص داره وقتی سه ساعت بشینی سوالای فیزیک رو حل کنیو عددای عجق وجق دراری و بعد تهش تازه بفهمی که عه! این واحدا هکتو نیستن و میکرو هستن :| نمیفهمم چرا باید میکرو رو اینقدر شبیه اچ بنویسه -_- حسشم نیست برم دوباره حل کنم :/ ایشالا سر کلاس از پاتخته درستشو مینویسم :دی

۵

فولادی آهنین در برابر بیماری‌ها، آنه شرلی D:

از موفقیت‌هام توی این تابستون میتونم به مقاوم شدن در برابر بیماری‌ها و دردهای جسمی اشاره کنم :| ینی دیگه اینقدر هی دارم مریض میشم که وقتی پنجشنبه با سرگیجه از خواب بیدار شدم، نه گریه کردم و نه هیچ کولی بازیه دیگه :/ بلکه دوباره دراز کشیدم و چشمامو بستم و سعی کردم به خودم تلقین کنم که نه من سرگیجه ندارم.نه من سرگیجه ندارم. ولی خب تلقین هم جواب نداد و وقتی باز بیدار شدم همون وضع بود. اما خب همونطور که گفتم برعکس دفعه‌های قبل که تا یه‌چیزیم میشد گریه میکردم :/ گریه نکردم ^_^ و خب با کمال تعجب با وجود سرگیجه فراوان اصلا ولو نشدم روی لعنتی‌ترین بخش مبل و به کارام رسیدم و حتی شب هم رفتیم بیرون و امروز هم سر هر سه زنگ کلاسم نشستم و حتی الانم توانایی تایپ کردن رو دارم و خلاصه که همون که اول گفتم، در برابر بیماری‌ها مقاوم شدم و این خیلی خوبه :)) حالا هم بزنید اون دست قشنگه رو به افتخااااااارممممممم D: گیلیلیلی گیلیلیییلی 
یکیتونم پاشه اسفند دود کنه چش نخورم :/ چهارتاتونم دعا کنید خوب شم و مریض نشم باز تا بتونم رکورد سه سال مریض نشدنم رو بشکونم! :دی (فکر کنم جبران اون سه سال مریض نشدنم الان هی رگباری مریض میشم پشت هم :||| )
۱

بیایم باور کنیم همه در حال قضاوت کردن ما نیستن!!

اومدم شروع کردم وبلاگ‌ها رو خوندن و یه چیز‌هایی خوندم که حس میکنم اگه الان نیام ننویسم میترکم! 

چرا فکر میکنید شما خیلی خوبید و از همه بهترید و همه فقط در حال قضاوت کردن شما هستن؟؟؟ فکر میکنید همه اینقدر بیکارن که بشینن فقط شما رو بخونن و قضاوتتون کنن؟؟ و شماهم تهش بگی تو جای من نبودی و اون روزای فلان رو نداشتی و لاب لاب لاب؟؟ بابا جمع کنید خودتونو دیه.. فکر میکنید هرکی هرچی میگه داره شما رو قضاوت میکنه؟؟ اما خب باید بگم اتفاقا برعکس! این شمایید که الان دارید اونو قضاوت میکنید!! یه چیز یاد گرفتیم همه هی هرکی هرچی میگه میگیم قضاوت نکن، قضاوت نکن! اصن باشه شما از همه بدبخت‌تر و سختی کشیده‌تر :// ماهم که از ازل تا به ابد لا پرقوییم :| کروکودیل هم پرواز میکنه :| زرافه هم سینه‌خیز میره :| 

پ.ن: بابا من بیخیال تو شدم؛ تو نمیتونی بیخیال ما بشی حاجی؟ بس کن دیه توهم '_' 

۹
[لبخند چپلوک]
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان