خلاصه که خیلی بهم برخورد!

خواهر سحر (اسم مستعارشه!) حدود سه سال از من و چهار سال از سحر بزرگتره. از وقتی یادمه هیچوقت رابطه مسالمت‌آمیزی باهاش نداشتم و خود سحر هم نداشته. همیشه بهش زور میگفت. خیلی وقتا مامانش میذاشت خیلی کارا رو بکنه اما اون نمیذاشت :| و نمیدونم به چه دلیل مامان یا باباش جلوش واینمیستادن و چیزی نمیگفتن :| حتی الانم همینه! خیلی جاها نمیذاره بیاد و خیلی کارا نمیذاره بکنه! مثلا مامانش اجازه داده بیاد خونه ما، بعد خواهرش میگه نه نمیشه و در نهایت سحر نمیاد '_' یا حتی الان تبلت یا گوشیشو میگیره و بهش نمیده و باز هم نمیدونم چرا کسی چیزی بهش نمیگه :/ 

قرار گذاشتیم فردا باهم با فاطمه بریم باغ کتاب. مامان سحر اجازه داد. اما یهو آخر شب خواهرش برگشت گفت نه نمیشه بری :/ منم که نمیتونم حرف زور بشنوم برگشتم گفتم عه خا چیکارش داری؟ مامانش گذاشته! یادم نمیاد چی گفت ولی کلیتش این بود که هی گفت پررو نشو و منم گفتم دلم میخواد و مثه خودت و از این چیزا و اونم با بی‌تربیتی تمام برگشت گفت مگه خانواده سحر مثه خوانواده توعن که بذارن هرجا بره و من پوکرفیس بروبابایی نثارش کردم و متعجب موندم که چی میگی واس خودت داداچ؟؟ همچین میگه انگار دختر خیابونی و هرجاییم ://// خوبه حالا خانواده من از اون خانواده‌ها هستن که به راحتی نمیذارن جایی برم و اصولا تنهایی جایی نمیرم :/ واقعا نفهمیدم چرا همچین چیزی بلغور کرد :/ اما میدونم بهم برخورد و این حرف رو نه یکبار بلکه دوبار تکرار کرد و گفت و حتی بعدشم گفت اصلا نباید بذارم باهات رفت و آمد کنه :| و منم گفتم نذار :/// بعد تو اتاق که بودم صداش میومد که داشت بد من و خوبیه ف‌. دوست دبستانی صبا رو میگفت! که از قضا این ف. همکلاسی منه و منم خوب میدونم کیه و چیکارست و چیا میگه! (فیک اسمایل) فکر میکنه چون حالا این ف. چادریه و حزب‌الهی و فلان و فلان خیلی دختر خوبیه و اصن ماهه! در صورتی که همین ف. حرفایی میزنه که من از زدنش خجالت میکشم! و با کسایی دوسته که همه مدرسه میدونن چیکارن! 

واقعا خواهر سحر رو درک نمیکنم که چرا اینقدر بهش الکی سخت میگیره ://// 

خوشش میاد سحر تحت سلطه‌ش باشه انگار :| 

حالا این وسط آریا و احسان گیر دادن تعریف کن چیشد که دعوا شد و بعدا هم میگن چه باحال میشن دخترا موقع دعوا :| 

درسته من شوخ و شنگم و باهمه شوخی میکنم و راحتم و فلان و بهمان.. اما هیچ‌چیزی دلیل نمیشه انگ هرجایی بودن بهم زده بشه.‌. حتی اگه یه درصد هم واقعا اینطور باشم.‌. :( 

پ.ن: حیف این شماره پست به این خوشگلی که توش همچین چیزی نوشته شد.. :( 

۱

این اشک‌ها رو کی میخواد گردن بگیره؟

باید میومدم الان کلی با شوق و ذوق از تموم شدن امتحانا میگفتم ولی هیچ ذوقی ندارم و خوشحال نیستم، چون بدجور ضایع شدم.. بدجور خراب شدم.. 

درسته گفتم دلم نمیخواد برم و کاش جور نشه اما نه اینکه همه برن و من نه! مسئله اصلا نرفتنه نیست! مسئله ضایع شدنه‌ست.. خدا نیاره برای هیچکدومتون که اینجوری ضایع بشید و مجبور باشید حرف بشنوید و هیچی نداشته باشید که بگید.. فکر کنم خیلی باید طول بکشه تا بخاطر حرف‌هایی که شنیدم بتونم ببخشمشون..

پ.ن: عنوان بخشی از یه آهنگ (نمیدونم کدوم) از یاس

۱۰

اینقدر همه چی رو به گند نکشید!! مرسی اه -_-

نمیفهمم چطور میتونید دقیقا همون حرفایی رو که به نفر قبلی زدید، حالا الان به نفر بعدی بزنید؟؟ چطور میتونید همونا رو بگید؟؟ یعنی وقتی بهش اونا رو میگید یاد نفر قبل نمیفتید؟؟ چجوری چند ماه به چند ماه عاشق میشید؟؟ چجوری همه بهترین رفیقتونن؟؟ بعد ادعاتونم میشه اسم عشق رو به گند کشیدن؟؟ اسم رفاقت رو به گند کشیدن؟ د لعنتیا، همین شماهایید که هرچی عشق و رفاقته رو به گند کشیدید! همین شماها!!! بسهه.. بس کنید این کثافت بازیا رو.. 

۱۰

دروغ

یکی از بهترین روش‌ها برای دروغ گفتن و تاثیرگذاری هرچه بیشتر دروغ‌ها اینه که دروغ رو قاطی واقعیت بگید! یعنی همه‌ی حرفاتون دروغ نباشه و این بین چهار تا چیز واقعی و راست هم جا بدید! اینجوری تاثیر بیشتری توی باور فرد مقابل داره! میدونید چرا؟ چون میبینه که عه این دو تا حرف‌ها راسته، پس حتما بقیه‌ش هم راسته! 

راه دومی که برای دروغ گفتن هست اینه که دروغ‌های بزرگ بگید! یادم نمیاد کی ولی فکر میکنم هیتلر میگه که مردم دروغ‌های بزرگ رو راحتتر از دروغ‌های کوچک باور میکنن! پس بهتره ریز ریز دروغ نگید چون مردم میفهمن! اما دروغ‌های بزرگ فهمیدنش سختتره! 

حالا چرا اومدم بهتون روش برای دروغ گفتن یاد میدم؟ برای این نگفتم که از این روش‌ها استفاده کنید و دروغ بگید؛ بلکه گفتم تا حواستون رو جمع کنید و زودتر بفهمید که یه نفر همش بهتون دروغ گفته! 

من آدم به شدت ساده‌ایم. در این حد که اگه وسط بیابون وایساده باشیم و بهم بگید وای پنگوئن رو، من برمیگردم و پشتمو نگاه میکنم تا اون پنگوئن رو ببینم :| در همین حد ساده و نابود :| ولی خا شما سعی کنید مثل من نباشید!!

۲

کمی حرف..

اواسط اسفند بود که به دلایل کاملا کاملا شخصی، که هیچ علاقه‌ای به شرحش برای دیگران و مرورش تو ذهنم ندارم، مجبور به ترک فضاهای مجازی ای شدم که توشون حضور داشتم. مثل تلگرام و یا وبلاگ. مدتی گوشی نداشتم و بعد از اون هم نخواستم که تلگرام بریزم و فقط وبلاگ رو دوباره راه انداختم تا بنویسم. چون وابسته‌م به اینجا :) 
فک میکنم یه هفته قبل از عید بود که با شماره‌ی جدیدم تلگرام رو نصب کردم؛ اونهم فقط و فقط بخاطر کارای درسی و مدرسه و مسابقه. چون تمام کارها و حرفهامون در اونجا زده میشد و تنها راه تبادل اطلاعات بود. نخواستم غیر درس چیزی باشه و کلا نسبت به تلگرام گارد داشتم. تنها چتی که میکردم با بهار بود و تنها گروهم گروه دوستام _غیر چت‌ها و گروه‌های درسی_ بود. و خب همین باعث دوری از خیلی از دوست‌های مجازی و یه آدم به اصطلاح رفیق شد. اون آدم به اصطلاح رفیق رفت و پشت سرشم نگاه نکرد و خب به درک. دنبال فرصت بود و خوشحالم که بهش این فرصت رو دادم :) دوست‌های دیگه‌ی مجازیم هم ینی بلاگرا واقعا واقعا واقعا کمرنگ شدن. میخواستم که تو همین وب باشه ولی خا نمیشد و یا نمیخواستن. نمیدونم چرا دوستی‌هایی که از همین وب آغاز شدن و بعد رفتن تو شبکه‌های اجتماعی دیگه، نتونستن تو وب ادامه پیدا کنن.
توقع درک شرایط از هیشکی ندارم و به همتون که دوستم بودین یا دوستتون بودم هم حق میدم که بهم بگین بی معرفت و رفیق نیمه راه و از اینجور چیزا... من نمیخواستم اینا باشم، اما شرایط باعث شد که همچین آدمی جلوه کنم و منم نمیتونستم جلوشو بگیرم. ولی با همه‌ی این دونسته‌ها و مقصر بودنم ولی بازم ناراحتم که دیگه اون دوستیا نیستن و الان دوباره تنها شدم و ناراحتم که اینجوری راجبم فکر میکنید.. 
۱۲

..

چند تا نفس عمیق بکش. آروم باش و بگو به درک و بعد برو درستو بخون.

به یک عدد خواهر نیازمندیم!

شدیدا کمبود یه خواهر رو حس میکنم. یه خواهر همسن و یا بزرگتر. یکی که یا اندازه خودم و یا بیشتر از من بدونه و من بتونم باهاش راحت باشم. یکی که بتونم همه چی رو بهش بگم. یکی که بتونم همه جا باهاش برم. باهاش برم سینما، تئاتر، باغ کتاب، کافه علم و و و. یکی که بتونم هرشب تابستون باهاش تا صبح بیدار بمونم و حرف بزنیم و بگیم و بخندیم. یکی که تمام دیوونه بازیام با اون باشه. یکی که کنار هم وایسیم و من ظرفا رو کفی کنم و اون آب بکشه. یکی که کنارش بشینم و درس بخونم و بعد براش توضیح بدم ببینه بلدم یا نه. یکی که وقتای ناراحتیم برم پیشش و راحت گریه کنم. یکی که باهاش بشینم فوتبال ببینم و دوتایی جیغ جیغ کنیم. یکی که هی هر روز بیام همه چی رو براش تعریف کنم و چرت و پرت بگیم. یکی که.. :(

۱۶

من چمه؟ -_-

شدم یه نوترون تو زندگی که نسبت به همه چی خنثام. هم خوشحالم، هم ناراحت. خودمم نمیدونم الان دلم میخواد بخندم یا گریه کنم. نمیدونم الان این حس تو وجودم شادیه یا غمه. این ندونستن خیلی بده.. پووف

اینقدر دلم میخواد گریه کنم و به همون اندازه دلم میخواد که گریه نکنم :/ 

۴

حق توهین ندارید!

1. با مدیر و فائزه (معاون پژوهشمون) صحبت کردیم تا بتونیم سال بعد به عنوان لیدر یا دبیر یا هرچی، به بچه‌هایی که میخوان برن IYPT یا کفا کمک کنیم یا بهتر بگم معلمشون باشیم. یه پوستر مهرا طراحی کرد و امروز هم رفتیم سر کلاسای هشتم و نهم تا براشون توضیح بدیم و جذبشون کنیم. یه کانال هم زدیم تا اطلاعات مورد نیازشون رو اونجا بذاریم. اگه ایشالا بچه‌ها استقبال بکنن از تابستون همونطور که خودمون داریم آماده میشیم، اونا رو هم آماده میکنیم. 

دعا کنید که بچه‌ها استقبال کنن ازمون و شرکت کنن تو کلاسامون :) 

2. شما حق ندارید اگه یه وقت کسی اعتقاداتش با شما فرق میکرد و مخالف شما بود، اون اعتقادات رو به سخره بگیرید و توهین کنید! حق ندارید اگه من خدا رو قبول دارم و شما ندارید توهین کنید و هرچی از دهنتون در میاد بگید! اونم وقتی که من هیچکاری به اعتقادات شما ندارم! همین شماهایی که ادعای آزادیتون میشه و میگید هرکی هرجور دلش میخواد باید زندگی کنه و میتونه هر اعتقادی داشته باشه، همین شماها بدتر از همه‌اید و بیشتر از همه حرفتون رو نقض میکنید و به اعتقادات دیگران توهین میکنید! 

مثال بارزش تو بحث حجابه! کار ندارم حجاب خوبه بده یا چی. کار ندارم تو مملکتمون همه چی زوره و یکیش حجاب. به اینا کار ندارم. ولی به این کار دارم که همین شما که داری گلو جر میدی و خودتو میکشی که حجاب اجباری نباشه و بهتر بگم کلا نباشه، (که خب آفرین بهت که دنبال حقت هستی و واسه آزادیت داری میجنگی و خودمم موافقتونم) همین شما که دنبال حق آزادی تو پوششتون هستید و میگید هرکس باید اونجور که میخواد بگرده و اونجور که میخواد بپوشه، همین شماها اگه یکی چادری باشه یا با حجاب و اینا.. مسخره‌ش میکنید و کلی حرف بهش میزنید! همونطور که اون حق نداره شمارو مسخره کنه یا توهینی بهتون بکنه به خاطر عقاید و نوع پوششتون، پس شما هم این حق رو ندارید! اما خب نمیدونم چرا فکر میکنید فقط اون آدما نباید چیزی بگن و حق دفاع از اعتقاداتشون ندارن  و اگه دفاع کنن میشن متعصب و فلان و فلان و به جاش شما حق دارین به هرکی که محجبه بود هرچی خواستین بگین و به اعتقاداتش توهین کنید! 

بیاید یاد بگیریم و بفهمیم که اعتقادات هرکی به خودش مربوطه و حق توهین نداریم و میتونیم بدون تمسخر اعتقادات هم و با پذیرفتن هم، دوستای خوبی باشیم :) 

پ.ن: دیشب کسی که من حتی یک بار هم چیزی راجع به اعتقاداتش بهش نگفتم و یا حتی نخواستم سر اعتقاداتمون بحثی بکنم، آنچنان توهین هایی به من و اعتقاداتم کرد، که به جای ناراحت شدن از اونهمه کاری که کرده بود، از حرفاش ناراحت شدم. اگه من توهینی کرده بودم به اعتقاداتش آره حق داشت چیزی بگه! ولی به منی که همیشه گفته بودم تو اعتقادات خودتو داری منم اعتقادات خودم و نمیخوام بحثی راجع بهش کنم و این حرفا.. حق نداشت توهین کنه و به سخره بگیره! 

3. وب قبلیم توسط یه فردی داره فعالیت میکنه و این برام خیلی دردناکه :( چیکار میتونم بکنم که دیگه ادرس وب برا اون نباشه و کسی نتونه باهاش فعالیت داشته باشه؟؟ :(  

4. مرسی که یادم دادی به هیچکس اعتماد نکنم :) 

۷

شاید بشه زمان رو نگه داشت تا من فقط یکم استراحت کنم..

الان، توی این روزا که فقط ۵ روز وقت داریم برای انجام دادن کارها نباید اینقدر بی انگیزه و خسته و سست باشم، نبابد! 

اینکه کلی کار هست، اینکه میبینم همه بیدارن دارن کار میکنن، اما من دراز کشیدم رو تختم و فقط دارم تایپ میکنم و نه کارا مسابقه رو انجام میدم و نه کارا مدرسه دلیلش چیزی جز اون سه مورد نیست.. 

حتی حس عذاب وجدان شدیدی هم دارم که همه کار میکنن و من نمیکنم، اما باز هم بلند نمیشم.. انگار مغزم پره و فقط میخوام بنویسم.. فقط بگم و بگم و بگم

بگم از بی اهمیت‌ترین چیزها، از چرت‌ترین چیزها، از رو مخ‌ترین چیزها، از همه چی بگم و از هیچی نگم.. 

کاش یکی بود میشست روبه‌روم و بدون اینکه من حرفی بزنم، حرفایی بزنه که دلم میخواد بشنوم و به شنیدنشون نیاز دارم.. 

۱
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان